Ιστορίες: Στην Ίο η γαστρονομία έχει περάσει σε άλλο επίπεδο!

Έχει τύχει να επισκεφτώ την Ίο πριν από μερικά χρόνια, σε μια εποχή όπου το φαγητό αποτελούσε το βασικό και μοναδικό λόγο για να περάσω καλά στις διακοπές μου. Ευτυχώς, αυτό άλλαξε με τα χρόνια και πλέον ακολουθώ έναν πιο νορμάλ τρόπο ζωής όσον αφορά τις διατροφικές μου συνήθειες. Παρόλα αυτά, δε θα το κρύψω πως αγαπώ ακόμα αρκετά το φαγητό, είμαι λάτρης της γευσιγνωσίας και το νησί της Ίου μου προσέφερε απλόχερα ποικίλες και νοστιμότατες γαστρονομικές απολαύσεις.

Για να τηρηθεί το πρωτόκολλο θα ξεκινήσω από τα αλμυρά. Από τα πιο νόστιμα πιάτα που είχα δοκιμάσει ήταν τα “τσιμέτια”. Ανθοί κολοκυθιάς γεμιστοί με ρύζι, ντομάτα, κρεμμυδάκι, μαγειρεμένοι στην κατσαρόλα, τα “τσιμέτια” έλιωναν στο στόμα, ανοίγοντάς μου για τα καλά την όρεξη. Στη συνέχεια δοκίμασα κεφτέδες και νιώτικα μπουρεκάκια με διαφόρων ειδών γέμιση, με το ρεβίθι να είναι το κυρίαρχο και πιο νόστιμο. Τα συνόδευα με ουζάκι για να κατεβαίνουν καλύτερα, πιο μερακλίδικα. Σε λίγο άρχισαν να καταφτάνουν στο τραπέζι άγνωστα ονόματα πιάτων, όπως το “ματσί”, που είναι ένα είδος χυλοπίτας, το “μερμιτζέλι”, ένα νιώτικα μαγειρεμένο κριθαράκι και η “σούγλη”, που έμοιαζε με τηγανίτα. Ήταν όλα γευστικότατα και “γαργαλούσαν” τον ουρανίσκο μου. Ο βασιλιάς του τραπεζιού όμως, κατά την προσωπική και ταπεινή μου άποψη ήταν το “σκωτύρι”, ένα μείγμα τυριών που έμοιαζε εμφανισιακά με τυροσαλάτα και είχε μια ιδιαίτερα πικάντικη γεύση. Ήταν ο ιδανικός “συνοδός” για τις φέτες φρέσκου ψωμιού που είχαμε στο τραπέζι μας.

Τα νιώτικα γλυκά είναι εφάμιλλα- αντάξια των αλμυρών μεζέδων του νησιού. Κάθε μέρα δοκίμαζα από ένα και πραγματικά δεν ξέρω ποιο να πρωτοδιαλέξω. Το βραβείο λέω να το μοιραστούν η καρπουζόπιτα και οι γλυκιές μυζηθρόπιτες (τα δοκίμασα πάνω από μια φορά). Όσο γλυκές πρέπει με βάση τα γούστα μου και οι δύο, γέμιζαν το στόμα μου αφήνοντας μου μια ιδιαίτερη γεύση στα χείλη μετά από κάθε μπουκιά. Τα παστέλια και τα αμυγδαλωτά, παρόλο που δεν είναι πολύ του γούστου μου ήταν όλα σπιτικά, αυθεντικά και λαχταριστά. Δε θα πρέπει να παραλείψω να αναφερθώ σε μια συνταγή που σέρβιραν οι ντόπιοι με σύκα αποξηραμένα και γλυκά, τα οποία τα ονόμαζαν “παστωτά”.


(click by: marousa_kali)

Μου ήρθε τώρα μια όρεξη για μια νιώτικη καρπουζόπιτα. Εσάς;

Στείλε μας τη δική σου τρελή ή…βαρετή (νομίζεις!) ιστορία στο lovelovecomteam@gmail.com και μοιράσου τις εμπειρίες σου από την όμορφη χώρα μας.

by: ste_liout

8412 προβολές

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *