Το μουσικό τρίπτυχο που σε βάζει στην «ικαριώτικη διάσταση”

Έχω βρεθεί σε πάρα πολλά παραδοσιακά πανηγύρια ανά την Ελλάδα, καθώς λατρεύω την παραδοσιακή μουσική, αλλά και την ελαφρότητα που αναβλύζει ένα “πανηγυράκι”, όπως το λέμε με τους φίλους μου και συνοδεύει άριστα μια όμορφη καλοκαιρινή βραδιά. Σε αυτά τα πανηγύρια έχω ακούσει πολλών ειδών παραδοσιακά τραγούδια, από ζωναράδικο Θράκης και ηπειρώτικο κλαρίνο μέχρι σούστα Κρήτης. Ωστόσο, τρία συγκεκριμένα τραγούδια κατέχουν την πιο ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Ο λόγος για το μουσικό τρίπτυχο “Αμπελοκουτσούρα-Συμπεθέρα-Ικαριώτικος”, τα οποία παίζονται το ένα μετά το άλλο είτε με βιολί είτε με τσαμπουνοφυλάκα  σε όλα τα ικαριώτικα πανηγύρια και νοιώθω σα να αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο την ψυχοσύνθεση και την αύρα του νησιού.

(via: restck1989)

Εν αρχή ην η “Αμπελοκουτσούρα”, που κάνει το γλυκό κρασί και τα ξεχνούμε ούλα. Το τραγούδι που κάνει την αρχή, ο ρυθμός που σε βάζει στο κλίμα του τι πρόκειται να επακολουθήσει. Η μουσική της μυσταγωγική, δωρική σε μεταφέρει στην “ικαριώτικη διάσταση”, εκεί που δεν υπάρχουν άγχη, αρνητικές σκέψεις και βιασύνες. Οι στίχοι της μαγικοί, άμεσοι και με αρκετούς ιδιωματισμούς. Σταυρώνεις τα χέρια με τους διπλανούς σου και προχωράτε μαζί στον κύκλο που έχει δημιουργηθεί με βήματα απλά, λιτά, βήματα που σε βοηθάνε να αρχίσεις να αφήνεις τον εαυτό σου ελεύθερο.

Ξαφνικά ο ρυθμός αλλάζει, γίνεται γρηγορότερος, εντονότερος και σε παροτρύνει λέγοντας “πέρα στου χωριού τη βρύση, τον καριώτικο έχουν στήσει”. Είναι η ώρα της “Συμπεθέρας”, ενός τραγουδιού που μιλάει στην καρδιά σου, καθώς σου περιγράφει αυτό που ζεις με τους πιο εύστοχους και ποιητικούς στίχους. Επιταχύνεις το βήμα σου για να ακολουθήσεις τους υπόλοιπους σε αυτό τον όμορφο χορό και πλέον έχεις μπει βαθιά μέσα στο κλίμα. Έχουν όλα εξαφανιστεί και έχεις μείνει εσύ με τους συνχορευτές σου να βιώνετε παράλληλα συναισθήματα, ενώ αυτό το “χόρεψε πανάθεμά σε, τα παπούτσια μη λυπάσαι” σε κάνει να αναζητείς πλέον μια έκρηξη.

Η κορύφωση έρχεται με τον “Ικαριώτικο σκοπό” και η έκρηξη είναι αναπόφευκτη. Απλός και, παράλληλα, βαθιά δυναμικός οργανικός σκοπός τόσο οικείος κ ας μην τον έχεις ακούσει ποτέ ξανά. Τις πρώτες του νότες συνοδεύει ένα ομαδικό επιφώνημα “εεεεεε” από όλους. Πιάνεσαι με τους διπλανούς σου στους ώμους και κάνεις τα βήματα του καριώτικου. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην τα μάθεις όσο είσαι στο νησί του Ικάρου. Έχεις πλέον αφεθεί πλήρως και νιώθεις σαν όλα όσα προηγήθηκαν απλά να προετοίμασαν αυτό που νιώθεις σε κάθε δοξαριά του βιολιού, σαν όλη η Ικαρία να περνάει εκείνη τη στιγμή από τα αυτιά σου, το μυαλό σου, την καρδιά σου.

Υ.Γ1. Παρά τη σειρά που παίζεται το μουσικό αυτό τρίπτυχο στα πανηγύρια, νοιώθω πως όταν επισκέπτεσαι την Ικαρία τα πράγματα αντιστρέφονται, καθώς μπαίνεις δυναμικά με “Ικαριώτικο”, περνάς τις μέρες σου ανέμελα σαν τη “Συμπεθέρα” και αποχαιρετάς το νησί με την νοσταλγία και τον αργό ρυθμό της “Αμπελοκουτσούρας”.

Υ.Γ2. Το άρθρο γράφτηκε με τη συνοδεία του συγκεκριμένου βίντεο που είναι άκρως αντιπροσωπευτικό των όσων γράφτηκαν για το μουσικό τρίπτυχο της καρδιάς μου.

by: ste_liout

3548 προβολές

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *