Να γιατί ερωτεύτηκα τη Σαμοθράκη

Ισχύει πως η Σαμοθράκη είναι για τους λίγους. Για τους λίγους που θα μπουν στο πνεύμα της, που θα αισθανθούν την πηγαία ενέργειά της. Ισχύει πως είναι ένας εναλλακτικός προορισμός. Προορισμός χρωμάτων, προορισμός των στοιχείων της φύσης, προορισμός για εκείνους που θα ανατριχιάσουν μόλις εμφανιστεί μπροστά τους η φράση “Τα πάντα ρει”.

1. Στην ιέρεια Σαμοθράκη κολύμπησα σε ποτάμια, σκαρφάλωσα βουνά, έκανα πεζοπορίες σε μονοπάτια και δάση, γέλασα, έπαιξα και ευχαριστήθηκα τη ζωή κάτω από καταρράκτες. Είναι μία ατελείωτη εξερεύνηση της φύσης που ποτέ δεν θα χορταίνω.


(Ο «παράδεισος» της Σαμοθράκης via: john_karageorge)

2. Στη «γη των Καβείρων» γιάτρεψα κάθε πληγή -μεταφορικά και κυριολεκτικά- στις θερμές θειούχες πηγές. Τα λουτρά της Σαμοθράκης χρονολογούνται από τους βυζαντινούς χρόνους. Ιαματικά νερά θα βρεις στο χωριό Θέρμα, στο Δημοτικό Υδροθεραπευτήριο και στο χωριό Σφεντάμι, το οποίο βρίσκεται στην άλλη πλευρά του νησιού.

3. Στο άγριο και παρθένο «διαμάντι» του Αιγαίου συνάντησα τις λεγόμενες “βάθρες” που σχηματίζονται στις πλαγιές του βουνού Σάος από τους καταρράκτες. Όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις το βουνό, συναντάς όλο και λιγότερο κόσμο και όλο και ομορφότερες βάθρες. Μόλις βουτήξα στις βάθρες ένιωσα πως κάπως έτσι είναι ο παράδεισος. Νόμιζα πως ο χρόνος είχε σταματήσει και όλα γύρω μου απέκτησαν νόημα. Μην ξεχάσεις να πας στο “φονιά”, στη “γριά βάθρα” και στον “παράδεισο”.


(η «γριά» βάθρα via: katerina_samothraki)

4. Εκτός όμως από το «πράσινο», στη Σαμοθράκη απόλαυσα και το «μπλε». Οι περισσότερες παραλίες είναι βοτσαλωτές όπως οι “Κήποι” και το “Βάτο”. Το ξημέρωμα που είχαμε ανάψει φωτιά στην παραλία των “Κήπων” κοντά σ’ εκείνη την καντίνα στην άκρη του βράχου θα μου μείνει αξέχαστο. Γι’ αυτούς που αγαπούν περισσότερο τις αμμώδεις παραλίες η “Παχιά Άμμος” θα σας ανταμείψει. Και ακόμη περισσότερο θα σας καθηλώσει η θέα αυτής της παραλίας που φτάνει μέχρι την Ίμβρο και την Τένεδο.

 

5. Στην “Ψηλή-Θράκη” (από το αρχαίο σάμος=ψηλός) επισκέφτηκα το μουσείο της Παλαιάπολης, όπου και ένιωσα δέος στη θέα του αντίγραφου του αγάλματος της “Νίκης της Σαμοθράκης” το οποίο φτάνει τα 2 μέτρα. Επίσης έμαθα ότι στο νησί υπάρχουν 999 (!) ξωκλήσια. Επισκέφτηκα ένα από αυτά, τη θαυματουργή Παναγία Κρεμνιώτισα. Το μοναστήρι αυτό είναι κτισμένο στην άκρη ενός βράχου. Κοπιάσαμε αρκετά μέχρι να φτάσουμε αλλά το αίσθημα γαλήνης και ηρεμίας που νιώσαμε μόλις ανεβήκαμε ήταν ανεκτίμητο.

6. Η Χώρα του νησιού με μάγεψε. Ίσως έχουμε συνηθίσει τις χώρες “άσπρο-μπλέ” των Κυκλάδων, ωστόσο αυτή είναι το κάτι διαφορετικό, όπως και όλα στη Σαμοθράκη. Στη Χώρα απολαύσαμε ελληνικό καφέ σ’ ένα καφενεδάκι, ήπιαμε κοκτέιλ σε αιώρες και πουφ, ψωνίσαμε αναμνηστικά, ιδιαίτερα καφτάνια και καπνοθήκες, χαθήκαμε στη θέα του ηλιοβασιλέματος από…ψηλά και, πριν φύγουμε γνωρίσαμε ντόπιους που μας εξιστόρησαν μύθους! Μύθους σαν και αυτόν που «λέει» ότι η σύλληψη του Μεγάλου Αλεξάνδρου έγινε στη Σαμοθράκη!


(Η Χώρα via: samothraceye)

7. Σήμα κατατεθέν του νησιού αποτελεί το χωριό Θέρμα. Εκεί περνούσαμε την περισσότερη ώρα μας. Συγκεκριμένα στο καφενεδάκι της πλατείας, κάτω από τα πλατάνια με μπύρα ούζο ή καφέ, με γλυκό του κουταλιού ή μεζέ. Εμείς ήμασταν τυχεροί και ζήσαμε ένα από τα πολλά ρεμπέτικα γλέντια της πλατείας. Ίσως πετύχεις και εσύ κάποιο!

8. Μην φύγεις από τη Σαμοθράκη αν δεν φας το γλυκό “πίσσα και πούπουλα”. Αλλά αν δεν είσαι του γλυκού δοκίμασε κατσικάκι. Θα με θυμηθείς!

9. Το νησί αυτό το ερωτεύτηκα γιατί μου προσέφερε χρόνο για σκέψη, ηρεμία, ελευθερία ισορροπία, ξέγνοιαστες στιγμές, στιγμές που δεν κοιτούσα το ρολόι, που όλη μου η ζωή ήταν «φίλοι και μια αιώρα». Το ερωτεύτηκα γιατί αντιπροσωπεύει τα φοιτητικά μου χρόνια.

Σ’ έπεισα;

by maria__liouta

14610 προβολές

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *